Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

ΓΑΛΙΛΑΙΑ, μια πρότυπη μονάδα φροντίδας καρκινοπαθών, από τη Μητρόπολη Μεσογαίας










Αποτέλεσμα εικόνας για γαλιλαια ανακουφιστικη φροντιδα

    

Η Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας "Γαλιλαία" είναι   η   μ ο ν α δ ι κ ή   σ τ η ν    Ε λ λ ά δ α   και ασχολείται με τους καρκινοπαθείς συνανθρώπους μας. Στοχεύει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής σε όλη τη διάρκεια της νόσου, από τη διάγνωση μέχρι την ύφεση ή την υποτροπή και το τελικό στάδιο. Στηρίζεται επίσης και η οικογένεια σε όλη την πορεία της ασθένειας, καθώς και κατά την περίοδο του πένθους. 
Παρέχει τις υπηρεσίες  δ ω ρ ε ά ν  σ τ ο  σ π ί τ ι,  σε ασθενείς με καρκίνο που διαμένουν στην περιοχή των Μεσογείων και της Λαυρεωτικής. 
Στελεχώνεται από εξειδικευμένη μονάδα λειτουργών Yγείας, που περιλαμβάνει γιατρούς, νοσηλευτές, ψυχολόγο, κοινωνικούς λειτουργούς, φυσικοθεραπευτή και ιερέα. Δεν αντικαθιστά τη θεραπεία που ακολουθεί ο ασθενής, αλλά παρέχεται συμπληρωματικά με αυτήν.






Αποτέλεσμα εικόνας για Νικολαος μεσογαίας γαλιλαιαΗ Γαλιλαία ξεκίνησε το 2010, με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικολάου. Στηρίζεται οικονομικά από την οικεία Μητρόπολη, καθώς και από δωρεές ιδρυμάτων, οργανισμών, αλλά και πολλών ιδιωτών. Για το διάστημα 2013-2015 εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ και συγχρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.  Η προσφορά της Γαλιλαίας στην προώθηση και ανάπτυξη της Ανακουφιστικής Φροντίδας έχει αναγνωριστεί διεθνώς από τον IAHPC (International Association for Hospice and Palliative Care) με την απονομή και σχετικού βραβείου.



Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Βράδυ Ανάστασης στα Μεσόγεια, σε πίνακα του 1932





Αργυρός Ουμβέρτος-Ανάσταση, 1932






       Πρόκειται για τον πίνακα "Ανάσταση" του Ουμβέρτου Αργυρού* το 1932, λάδι σε καμβά και βρίσκεται σε συλλογή της Εθνικής Τράπεζας. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι, ότι αφορά μνήμες του τόπου μας, μιας και απεικονίζει ένα βράδυ Ανάστασης, σε κάποιο χωριό της Αττικής και κατά πάσα πιθανότητα στα Μεσόγεια.  Το μαρτυρά η χαρακτηριστική μεσογείτικη γυναικεία φορεσιά! Αναγνωρίζουμε τα κοσμήματα στο μέτωπο ("ξελίκι") και στο στήθος, το "τζάκο" τη "γρίζα", το γιορτινό μαντήλι ("μπόλια")...

 

* Ο Ουμβέρτος Αργυρός (Καβάλα 1884-Αθήνα 1963), υπήρξε μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα και του Γεωργίου Ροϊλού στο Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα Σχολή Καλών Τεχνών) από το 1900 έως το 1904, συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Μονάχου και το 1929 εξελέγη   Καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Ανάμεσα στους μαθητές του ο Γ. Μόραλης, ο Γ. Σπυρόπουλος κ.ά. Οι πίνακές του διακρίνονται για τη λυρική διάθεση με ιμπρεσιονιστικές πινελιές. Η θεματολογία του περιλαμβάνει προσωπογραφίες, τοπία, ηθογραφικά, εικόνες της καθημερινής ζωής και είναι επίσης πολύ γνωστά τα πολεμικά του θέματα από το έπος του '40. Ανήκει στους τελευταίους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου. 

 

Πηγές: attikanet blogspot.gr, nikias.gr, national gallery.gr 

 

 

Δευτέρα, 27 Μαρτίου 2017

Εργαστήρι Νεοελληνικού Θεάτρου : ΑΡΧΗ ΜΕ ΚΕΧΑΪΔΗ









Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΤΟ ΤΑΒΛΙ» ΣΤΗΝ ΑΡΤΕΜΙΔΑ


Η ARTemis Culture, σε συνέχεια με το εργαστήρι Νεοελληνικού θεάτρου, παρουσιάζει την κωμωδία του Δημήτρη Κεχαΐδη ΤΟ ΤΑΒΛΙ 

Ένα αφιέρωμα στο Νεοελληνικό Θέατρο και στον Δημήτρη Κεχαΐδη με το θεατρικό του έργο ΤΟ ΤΑΒΛΙ. Γράφτηκε στα χρόνια της δικτατορίας, και πρωτοπαρουσιάστηκε στο Θέατρο Τέχνης με μεγάλη επιτυχία.   

Ο Δημήτρης Κεχαΐδης (1933-2005) είναι πρωτοπόρος στον αντιρατσισμό και λειτουργεί προφητικά για όλα όσα ο κόσμος βιώνει σήμερα.  Από τους πιο σημαντικούς εκφραστές του Νεοελληνικού Θεάτρου μας έδωσε σημαντικές γραφές με τα έργα του:  Η ΒΕΡΑ και ΤΟ ΤΑΒΛΙ, ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ, ΔΑΦΝΕΣ ΚΑΙ ΠΙΚΡΟΔΑΦΝΕΣ, Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ και άλλα.   

ΤΟ ΤΑΒΛΙ παραμένει επίκαιρο και διαχρονικό.    

Κριτικές για ΤΟ ΤΑΒΛΙ: 
     «Γνήσιο, θαυμαστό, ζωντανό και πνευματώδες . . .» ΒΡΑΔΥΝΗ 

     «Τραγικά κωμικά, πανούργα, αφελή, χυδαία και πάναγνα, συμβιβασμένα κι όμως ελεύθερα τα πρόσωπα του Κεχαΐδη . . .» ΤΟ ΒΗΜΑ 

Η παράσταση θα φιλοξενηθεί στο ΠΟΠΑΥ ΡΟΛΕΡ 
την Πέμπτη 6 Απριλίου στις 21:00.   

Παίζουν ο σκηνοθέτης-ηθοποιός Νίκος Διονύσιος και ο μαθητευόμενος ηθοποιός Σωτήρης Μιχαλάκης.  


Facebook: ARTemis Culture





Θα είμαστε εκεί ! Καλή Επιτυχία !!!

Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

Πλατύ Χωράφι ! Η Ομοσπονδία Συλλόγων Σπάτων Αρτέμιδος καταγγέλλει :





Περιττεύει ίσως, αλλά θα σχολιάσουμε :

Όσοι φορείς εμπλέκονται στη λύση του αποχετευτικού στην περιοχή των  Δήμων Σπάτων – Αρτέμιδας και Ραφήνας – Πικερμίου (η ΕΥΔΑΠ, τα Υπουργεία που μετέχουν στην Διυπουργική Επιτροπή, η Περιφέρεια Αττικής, τα Δημοτικά Συμβούλια των οικείων Δήμων) οφείλουν να αντιληφθούν ότι χρωστούν στην τοπική κοινωνία δύο απαντήσεις. 
Όχι μέσα από δηλώσεις εκπροσώπων και παρουσιάσεις εικονικών παραστάσεων και γραφημάτων. 


Αλλά με τη δημοσιοποίηση επίσημων εγγράφων που να αποτυπώνουν έγκυρα, εγγυημένα και με απόλυτη διαφάνεια :

1.   Τη μελέτη που στηρίζει τους λόγους απόρριψης της λύσης Ψυττάλεια και στοιχειοθετεί διεξοδικά το ανέφικτο της μεταφοράς των αποβλήτων εκεί, και 

2.  Τη μελέτη των προδιαγραφών του έργου Μονάδα Επεξεργασίας Λυμάτων Βορείων Μεσογείων, με όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά.

Οτιδήποτε διαφορετικό προκαλεί δικαιολογημένα την αγανάκτηση των δημοτών που αισθάνονται 
ότι έχουν μεθοδευμένα παραπλανηθεί, 
ότι ο αγώνας τους έχει αγνοηθεί και προδοθεί και 
ότι η αγωνία τους για το ότι απειλείται με ανεπανόρθωτη αλλοίωση και υποβάθμιση το μοναδικό πλεονέκτημα της περιοχής, η δική τους θάλασσα, αποδείχνεται βάσιμη.

Οτιδήποτε διαφορετικό υποδηλώνει πρόθεση συσκότισης και συγκάλυψης αυθαίρετων αποφάσεων.
Από συγκεκριμένα πρόσωπα που ψηφίζουν και υπογράφουν.
        
      Ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους όσο ακόμα υπάρχει καιρός !


Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

Όταν ο δρόμος γίνεται τρόμος

Έτυχε να παρακολουθήσω την εισήγηση της κας Ίλιας Ιατρού, εκπροσώπου της ομάδας «Μαμάδες στο δρόμο», στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας της Βουλής, με θέμα «Μετακινήσεις πολιτών και οδική ασφάλεια». Σε μια πυκνή ομιλία, περιέγραψε με τον πιο παραστατικό τρόπο το σύνολο των προβλημάτων και τα ρίσκα που αντιμετωπίζει ο κάθε πεζός στους δρόμους, σαν αποτέλεσμα τόσο της παραβατικότητας, σε συνδυασμό με το ατελέσφορο σύστημα ελέγχου και επιβολής προστίμων και ποινών, όσο και του προβλήματος των υποδομών που αφορούν τους χώρους κίνησης πεζών. 
Παράλληλα, για το κάθε θέμα που αναφέρθηκε είχε και μια επεξεργασμένη πρόταση, που αποκάλυπτε πόσο πραγματικά απουσιάζει η κοινή λογική στη διαχείριση (από τους αρμόδιους) των παραμέτρων που συνιστούν τους όρους οδικής ασφάλειας.



Αναζήτησα και παραθέτω από το blog της ομάδας ένα σχετικό κείμενο, επίκαιρο και λόγω του ανατριχιαστικού συμβάντος στην Εθνική, αλλά και σαν δείγμα του πώς, μέσα απ’ τη συνεργασία πολιτών που νοιάζονται, προκύπτουν δράσεις που δε θα δώσουν βέβαια λύση στο πρόβλημα πάραυτα, αλλά σίγουρα θα τη φέρουν ένα βήμα πιο μπροστά.

Βρείτε την υπομονή να το διαβάσετε.
  
Δεν είναι εύκολο να περπατάς στην Ελλάδα.
Ακόμη και στη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, και οι πιο μικρές διαδρομές, π.χ. από το σπίτι ως το αυτοκίνητο, είναι γεμάτες εμπόδια, κινδύνους ή και τα δύο.

Τα προβλήματα των χώρων κίνησης των πεζών είναι αμέτρητα, αλλά μπορεί κανείς να τα χωρίσει σε έξι βασικές κατηγορίες, τις οποίες παραθέτουμε εδώ, μαζί με προτάσεις για τη λύση τους:

1. Κακή υποδομή
Τα πεζοδρόμια είναι στενά ή κακοφτιαγμένα ή, σε μερικές περιπτώσεις, εντελώς ανύπαρκτα.

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

ΠΑΖΑΡΙΑ

Με αφορμή την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Δημοτικής Ενότητας Αρτέμιδος (diaygeia ΑΔΑ 9ΒΑΝΩ1Χ-00Ψ) πάνω στο θέμα «Εξέταση αιτήματος που αφορά σε διοργάνωση 7ήμερου Καλοκαιρινού Παζαριού στον χώρο που βρίσκεται παράπλευρα του γηπέδου της Αρτέμιδος».  


Μήπως δεν καταλαβαίνουμε τί διαβάζουμε;

Ή μήπως το νομικό πλαίσιο που διαβάζουμε είναι ασαφές και επιδέχεται πολλαπλές ερμηνείες;

Άντε πάλι, θα πει κανείς, σε τί σας ενοχλεί αν στην συγκεκριμένη θέση πραγματοποιείται μια διοργάνωση, ας πούμε αθλητική, πολιτιστική ή ό,τι άλλο;
Πώς, τόσα χρόνια, και για αρκετούς μήνες, γινόταν κάθε Σάββατο η Λαϊκή της Αρτέμιδος στην ίδια ακριβώς θέση χωροθέτησης, σύμφωνα πάντα με αλλεπάλληλες αποφάσεις της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής και του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Σπάτων-Αρτέμιδος;

Γιατί κάποιοι «γραφικοί» επιμένουν να ισχυρίζονται πως υπάρχει θέμα;

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΙΚΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ . . .


Αναφερθήκαμε σε πρόσφατο δημοσίευμα στην έναρξη Θεατρικού Εργαστηρίου στην Αρτέμιδα από τον γνωστό σε πολλούς από μας άνθρωπο του Θεάτρου και Δάσκαλο Νίκο Διονύσιο. Παραθέτουμε, όπως οφείλουμε άλλωστε, λίγα βιογραφικά στοιχεία.





Ο συμπολίτης μας Νίκος Διονύσιος εργάζεται στο θέατρο και στο χώρο του πολιτισμού από μικρός. Γεννήθηκε στην Αθήνα, ονομάζεται Νίκος Διονύσιος Μητρογιαννόπουλος και είναι ηθοποιός, σκηνοθέτης, χορογράφος και συγγραφέας.  

Σαν το νεότερο μέλος της ομάδας χορού Τσαούλι, ήδη από την ηλικία των 4 ετών, περιόδευσε στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έγινε δεκτός με υποτροφία από τον Κάρολο Κουν στο Θέατρο Τέχνης. Την παρουσία του στο Θέατρο έκανε σαν ηθοποιός, αλλά και σαν σκηνοθέτης, με παραστάσεις στην Ευρώπη, Β. Αμερική και στα αρχαία θέατρα, συμπεριλαμβανομένων του Ηρωδείου και της Επιδαύρου με το Θέατρο Τέχνης, το Λαϊκό Πειραματικό Θέατρο και άλλα. 

Ο Νίκος έχει βαθιά γνώση του Ελληνικού πολιτισμού, όσο αφορά το θέατρο και τον χορό, και έχει αναγνωριστεί ιδιαίτερα για την εργασία του στην Αρχαία Ελληνική Τραγωδία, όσο και για τα μοντέρνα έργα του.  

Σε διεθνή διαγωνισμό Μπρεχτ (Βερολίνο) επιλέχθηκε για την ερμηνεία του στη «Ζούγκλα των Πόλεων» του Μπρεχτ, στο ρόλο του Σλινκ. 

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Ένα θεατρικό εργαστήρι; Λέμε, ναι!





Η κουβέντα με τον σκηνοθέτη, ηθοποιό του θεάτρου και δάσκαλο Νίκο Διονύσιο:


Λόγος, κίνηση, εκφραστικά μέσα, επικοινωνία, επαφή με τα μηνύματα, φανερά και απόκρυφα, αισθητικά και ιδεολογικά, που βγάζει το  θέατρο σαν παράσταση.             

Τι μπορεί να ελπίζει αυτός/ή που θα δηλώσει συμμετοχή στο εργαστήρι;  Κι ακόμα,  θα  βλέπατε μια ερασιτεχνική θεατρική ομάδα στα πλαίσια του Δήμου μας;

ΝΙΚΟΣ :  Διδασκαλία και εργαστήρια κάνω απ’ όταν μπήκα στο χώρο του θεάτρου και μου αρέσει να μοιράζομαι την γνώση μου.  Σκοπός είναι να υποστηρίξουμε ό,τι καλό υπάρχει στο Δήμο μας. 



Τι σκέφτεστε να περιλάβει η δουλειά στο χώρο αυτό;  Θα ‘ναι αγωγή στην υποκριτική και στα άλλα μέσα που στηρίζουν μια παράσταση ή σκέφτεστε κι ένα θεωρητικό κομμάτι, πάνω στα θέματα και τους τρόπους σ’ αυτό που λέμε σήμερα θέατρο;



ΝΙΚΟΣ:  Πολύ ωραία τα λέτε και έτσι είναι.  Το εργαστήρι θα ξεκινήσει με θεωρία και θα περάσει στην πρακτική, με έργα του Νεοελληνικού θεάτρου.  Θα μιλήσουμε για το Νεοελληνικό θέατρο, για το σύγχρονο Ελληνικό έργο, συγγραφείς, και όσο προχωράει το εργαστήρι, αργότερα, θα ασχοληθούμε με το εκφραστικό κομμάτι, δηλαδή λόγος, κίνηση και όλα τα άλλα . . ..  Αυτά θα βγουν μέσα από το εργαστήρι.     

Πώς προέκυψε η ιδέα της λειτουργίας ενός εργαστηριού θεατρικού; Υπάρχει κάποιο προηγούμενο, είχατε ξανά τέτοια εμπειρία και τι σας άφησε αυτό;

ΝΙΚΟΣ: Με την Φοίβη έχουμε κάνει κι άλλα σεμινάρια – εργαστήρια, συγκεκριμένα στη περιοχή μας ένα είχε θέμα «Τραγωδία και Μάσκα».  Αυτό έγινε σε ανοιχτό χώρο …… πολύ όμορφη εμπειρία, μέσα στη φύση, με ωραία παρέα και πανσέληνο.

Ξέρουμε πως ήδη έχετε κάνει δυο τουλάχιστον επιτυχημένες πολιτιστικές εκδηλώσεις στο Δήμο μας και θεωρούμε δεδομένο πως νοιάζεστε για την πολιτιστική ζωή στον τόπο που ζείτε. Να θεωρούμε βέβαιο πως απ’ το θεατρικό εργαστήρι, σαν ορμητήριο, σκοπεύετε να κάνετε την παρέμβασή σας στα πολιτιστικά της περιοχής μας;

ΝΙΚΟΣ:  Προσωπικά δεν θα το έλεγα παρέμβαση.  Η Φοίβη, εγώ, όπως και ο Στέλιος, ο Μίλτος, ο Θανάσης, άλλοι φίλοι . . . και όλοι όσοι συμμετέχουν, είμαστε ενεργοί πολίτες και εκφραζόμαστε ο καθένας μέσα από αυτό που γνωρίζει. 

Μιλήστε μας, αν θέλετε, για τη σχέση σας με τον τόπο, σαν περιβάλλον, φυσικό κι ανθρώπινο.

ΝΙΚΟΣ:  Η Αρτέμιδα έχει αντιθέσεις και αυτό μου αρέσει.  Τα φυσικά της χαρίσματα τα γνωρίζουμε όλοι.  . . πεύκα, αμμόλοφοι, οι λίγοι που απέμειναν, η Θάλασσα . . . Αλλά και το αστικό λεωφορείο, που και αυτό είναι σημαντικό . . . για τα παιδιά μας, τους ηλικιωμένους, και τους εναλλακτικούς φίλους μας που επιλέγουν να χρησιμοποιούν τα μαζικά μέσα μεταφοράς.  Η ιστορία που χαρακτηρίζει αυτόν τον τόπο . . . είναι και η Αρτέμιδα μια κληρονομιά, όπως κι όλη η Ελλάδα!


Λίγο πολύ ξέρουμε πως λειτουργούν τα πράγματα στην πόλη μας. Πιστεύετε πως αναψυχή και πολιτισμός μπορούν να σμίξουν σ’ ένα ελκυστικό συνδυασμό, ιδιαίτερα στο κοινό της νεολαίας;
"ΕΦΗΜΕΡΑ" 2016



ΝΙΚΟΣ:  Και βέβαια το πιστεύω. Η διασκέδαση είναι πολιτισμός. Το κουτούκι έχει και το τσίπουρο, έχει και το ρεμπέτικο. Διασκέδαση και πολιτισμός ήταν πάντα μαζί.  Η νεολαία το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.

Έχετε μια μακριά θητεία στο χώρο της τέχνης, συγκεκριμένα στο θέατρο. Και μάλιστα, σε παραγωγές τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Υποθέτουμε πως παρακολουθείτε την θεατρική ζωή στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια. Πως θα σχολιάζατε την εξέλιξη στην θεατρική κίνηση των τελευταίων δεκαετιών;

ΝΙΚΟΣ:  Εμείς λείπαμε για πολλά χρόνια και επιστρέψαμε μέσα στη κρίση.  Η τέχνη βέβαια είναι πάντα σε κρίση και πολλοί καλλιτέχνες περπατούν σε τεντωμένο σκοινί.  Αυτό που βλέπω, όμως, είναι ότι ο χώρος του πολιτισμού, μαζί και αυτός του θεάτρου, ανοίχτηκε αυτά τα χρόνια, και αυτό είναι πολύ καλό, γιατί έδωσε και δίνει ευκαιρίες. 



........Δε μένει παρά να τους ευχηθούμε να κερδίσουν τόσο εκείνοι, όσο και το θέατρο,  τους νέους τους φίλους, ανάμεσά μας !!!         


Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ



Ο λόγος για την βορειοανατολική ακτή της Δημοτικής Κοινότητας Αρτέμιδος.

Η βραχώδης αυτή ακτή συνολικού μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου περιλαμβάνει μικρούς αμμώδεις κολπίσκους που δέχονται το καλοκαίρι πάρα πολλούς κολυμβητές, κύρια κατοίκους του οικισμού Αγίου Νικολάου, που καταφεύγουν εκεί, μακρυά από τις δραστηριότητες “αναψυχής” της νότιας ακτής.

Την ακτή διατρέχει παράλληλα ένας πεζόδρομος, φτιαγμένος από σκυρόδεμα εδώ και κάποιες δεκαετίες.  Τα καλοκαιρινά απογεύματα, μόλις δροσίσει, μέχρι και αργά το βράδυ, σφύζει από ζωή. Παιδιά με ποδήλατα, περιπατητές, σημεία για ήρεμο αγνάντεμα και στέκια για να αλλάξουν δυο κουβέντες φίλοι και γείτονες. Ο πεζόδρομος καταλήγει βορεινά, στο ύψος της Αγίας Παρασκευής, σε χωμάτινο μονοπάτι που στη συνέχειά του συναντάει την κοσμοσύχναστη παραλία των Πετρελαίων.


Ο προσανατολισμός της ακτής είναι τέτοιος που, για λόγους

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

ΜΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ


Χωρίς προηγούμενο η φετεινή χιονόπτωση.!!!


Αλλού το 'στρωσε, 

κι αλλού ....


Εικόνες εντυπωσιακές, όσο και αντιφατικές.

Τα σχόλια περιττεύουν. 



REUTERS / VASSILIS TRIANDAFYLLOU


REUTERS / VASSILIS TRIANDAFYLLOU


ΚΥΜΗ 


ΚΥΜΗ





REUTERS / YANNIS BEHRAKIS



REUTERS / YANNIS BEHRAKIS


REUTERS / YANNIS BEHRAKIS




Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ ΚΑΙ ΡΕΜΑΤΑ Ανάπλαση ή μπάζωμα ;


Η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης ΕΕΠΦ είχε οργανώσει τον Δεκέμβρη του 2016  μιαν εκδήλωση με θέμα: «Οικολογική αποκατάσταση σε ρέματα και υγροτόπους της Αττικής» με ομιλία του Δρα Σταμάτη Ζόγκαρη και στη συνέχεια συζήτηση.

Ο Σταμάτης Ζόγκαρης εργάζεται στο Ελληνικό Κέντρο  Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) όπου ερευνά την οικολογία, τη βιογεωγραφία και τη «βιοεκτίμηση» των ποταμών. Πρόσφατα συνέβαλε στην οριοθέτηση περισσότερων από 70 υγροτόπων σε έργο θεσμοθέτησης της προστασίας τους στο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνα-Αττική 2021 (Ν. 4277/2014). Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 ασχολείται σαν ερευνητής και μελετά τους υγροτόπους της Αττικής. Ένα από τα πάθη του είναι τα ψάρια, έχει επίσης μεγάλη ερευνητική εμπειρία στα πουλιά και τη βλάστηση των νερών. Έχει εργαστεί στο σχεδιασμό και την ολοκλήρωση έργων οικολογικής αποκατάστασης ποταμών, υγροτόπων και παρόχθιων ζωνών σε Ελλάδα, Καναδά και Κύπρο.




Στην ομιλία του διάλεξε να περιλάβει 3 μόνο περιοχές από τις πιο εξέχουσες για την βιοποικιλότητά τους και με τις 2 πρώτες τουλάχιστον χαρακτηρισμένες από τον Νόμο 4177/14 σαν πρώτης προτεραιότητας προστασίας, τον υγροβιότοπο Αρτέμιδας, το Ρέμα και την εκβολή Ραφήνας και το Φαληρικό Δέλτα. Κι αυτό όχι ενδεικτικά, αλλά γιατί οι συγκεκριμένες θέσεις είναι οι πλέον ώριμες, που με μικρές παρεμβάσεις επιδέχονται οικολογική ανάπλαση και αναζωογόνηση.

Στο κομμάτι που αφορά την Αρτέμιδα (11.50'' έως 17.30'' στο βίντεο) ο κ. Ζόγκαρης περιέγραψε τον υγρότοπο σαν ένα ειδυλλιακό σημείο σήμερα, που ο παρατηρητής έχει την

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2016

ΚΑΠΟΙΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ


Δεν είναι όλες οι μέρες ίδιες!  

Τέτοιες γιορτές, σαν τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, όλους μας αγγίζουν. Κάτι οι αργίες, κάτι οι στολισμοί, κάτι η αγορά που ζωντανεύει, η έξαψη των παιδιών, η προσμονή για το τραπέζι που θα συγκεντρώσει την παρέα, συγγενείς και φίλους, πασπαλισμένα, αν τύχει, και με λίγο χιόνι, 

κι αισθάνεσαι πως παίρνεις μια ανάσα απ' τη μονότονη μουντάδα του οικονομικού αποκλεισμού και τον καθημερινό καταιγισμό από μαύρες, δυσοίωνες ειδήσεις και σκέψεις. 

Ξεχωρίσαμε απ' το χθεσινό (28/12/16) βίντεο των ειδήσεων της ΕΡΤ δυο ξεχωριστές μουσικές εκδηλώσεις, που έδωσαν τον γιορταστικό τόνο σε ανθρώπους που περνούν δύσκολα τις μέρες αυτές, με προβλήματα υγείας να τους κρατούν στο κρεβάτι του νοσοκομείου, με όποιους σωματικούς πόνους και αγωνίες συνεπάγεται αυτό. 

http://webtv.ert.gr/katigories/eidiseis/28dek2016-2100-deltio-idiseon/ 

Η συναυλία της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων της ΕΡΤ στο Σπηλιοπούλιο Νοσοκομείο (στο 52.30΄΄) με τη διεύθυνση του Ανδρέα Πυλαρινού και η δική μας Ορχήστρα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Αρτέμιδος Σπάτων "AMBASSADORS" στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών (στο 54.35΄΄) υπό τη διεύθυνση του Σπύρου Αλεξανδράτου



https://www.facebook.com/ambassadorsmusicgr/?fref=ts

Αξιέπαινες οι πρωτοβουλίες και πολύτιμο το μήνυμα αλληλεγγύης.  

Να ευχηθούμε περαστικά 

και με το καλό ο Νέος Χρόνος.!!!


Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ



Όπως συμβαίνει με τις παραδόσεις, η ιστορία του Δένδρου των Χριστουγέννων, που είναι για όλο τον κόσμο στοιχείο εμβληματικό για τα Χριστούγεννα,  χάνεται βαθιά πίσω στο χρόνο.


ΠΑΡΙΣΙ


Αν και τα δέντρα έχουν συνδεθεί με την παράδοση του Χριστιανικού συμβολισμού, η χρήση τους στις μέρες μας έχει χάσει κάθε θρησκευτική αναφορά. Το Δένδρο δεσπόζει τις μέρες αυτές στα σπίτια μας και πολλοί  έχουν καθιερώσει τη συγκέντρωση δώρων γύρω απ’ τη βάση του, για να ανοιχτούν την παραμονή ή τη μέρα των Χριστουγέννων.


...............................


Η χρήση φύλλων και καρπών από κωνοφόρα δέντρα, δεμένων σε στεφάνια και γιρλάντες, για να συμβολίζουν την αιώνια ζωή, ήταν  έθιμο διαδεδομένο στους αρχαίους Αιγύπτιους, Κινέζους και Εβραίους. Η παγανιστική λατρεία του δέντρου ήταν κοινή ανάμεσα στους ειδωλολατρικούς ευρωπαϊκούς λαούς.


ΜΟΣΧΑ